TEHRAN WEATHER logo

  Tehran:  Farvardin 27th /1404

An independent, non-partisan and non-profit publication believing in: Justice, Human Rights & Rule of Law.

Cyrus Net Inc. Since 1998

facebooktwitter
We must always take sides. Nutrality helps the oppressor, never the victim. Silence encourages the tormentor, never the tormented -- Elie Wiesel
 
Happy Birthday To:
Samira, Shomlo....,  
 
Home Passport and Visa Forms U.S. Immigrations Birthday Registration
 

Open letter to President Trump & vice-President J.D. Vance

By Editorial

مروری بر روابط ایالات متحده و ایران:

ایالات متحده آمریکا و ایران در سال ۱۸۵۶ با امضای پیمان دوستی و تجارت روابط رسمی برقرار کردند. در دهه‌های بعد، روابط عمدتاً همکاری‌آمیز بود و بر تجارت، آموزش و تبادلات فرهنگی تمرکز داشت. در دوران سلطنت شاه محمدرضا پهلوی و دولت نیکسون، ایران به متحد نزدیک آمریکا تبدیل شد و از حمایت‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی برخوردار گردید. انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ این رابطه را به‌طور بنیادین تغییر داد که به بحران گروگان‌گیری سفارت آمریکا و قطع روابط دیپلماتیک توسط دولت کارتر در سال ۱۹۸۰ انجامید. از آن زمان تاکنون، دو کشور روابطی پرتنش با اختلافات مستمر سیاسی و امنیتی داشته‌اند.

پیش از انقلاب ۱۹۷۹ ایران، روابط ایران و آمریکا از قوی‌ترین روابط در جهان بود. در دوران جنگ سرد، ایران در شمال در برابر اتحاد جماهیر شوروی، در خاورمیانه در برابر صدام حسین، و همچنین در برابر گروه‌های کمونیستی پراکنده، از منافع آمریکا دفاع می‌کرد و بهای آن را با خون سربازان شجاع ایرانی پرداخت.

در دهه ۱۹۷۰، تحریم نفتی اوپک برای نخستین بار موجب مشکلات اقتصادی بلندمدت برای آمریکایی‌ها شد؛ قیمت انرژی به‌شدت افزایش یافت و کارخانه‌های آمریکایی با رقابت جدی از سوی خودروها، پوشاک، لوازم الکترونیکی و کالاهای مصرفی خارجی مواجه شدند. تا اواخر دهه ۱۹۷۰، اقتصاد آمریکا با بحران انرژی، کاهش رشد اقتصادی، بیکاری بالا، تورم شدید همراه با نرخ‌های بهره بالا روبه‌رو شد. در این دوره، ایران به کمک اقتصاد ایالات متحده، اروپا و حتی اسرائیل آمد. شمار زیادی از پیمانکاران اسرائیلی در بخش کشاورزی ایران مشغول به کار بودند.

ایران تولید نفت را افزایش داد، قیمت‌ها را پایین نگه داشت و تنها کشوری در جهان بود که به دولت اسرائیل نفت می‌فروخت، در حالی که حتی آمریکا چنین نکرده بود؛ در نهایت، دلیل تحریم نفتی، نبود روابط دوستانه میان کشورهای عرب خاورمیانه به دلیل حمایت از اسرائیل بود.

در بخش اقتصادی، ایران یک سبد اقتصادی ۲۰ میلیارد دلاری برای صنایع تولیدی آمریکا ایجاد کرد که منحصراً شامل فروش محصولات آمریکایی به ایران بود و با افتتاح دفتری در وزارت بازرگانی در واشنگتن دی‌سی این روند را پیگیری می‌کرد.

افزایش تقاضا برای برق و اجرای پروژه برق‌رسانی به مناطق روستایی، ضرورت توسعه انرژی هسته‌ای را مطرح کرد.

در سال ۱۹۷۴، ایران قراردادی با شرکت وستینگهاوس در آمریکا برای ساخت ۸ راکتور انرژی هسته‌ای امضا کرد. سال بعد، دانشجویان ایرانی از طریق بخش آموزشی سفارت ایران در واشنگتن دی‌سی که من نیز در آن‌جا مشغول بودم به دانشگاه‌های مختلف آمریکا اعزام شدند؛ از جمله مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) که بیشترین تعداد دانشجو، یعنی ۲۲ نفر، در آن تحصیل می‌کردند، همچنین دانشگاه‌های مریلند، تگزاس، کالیفرنیا و بسیاری دیگر. ایران به‌دنبال فناوری سلاح هسته‌ای نبود، بلکه صرفاً انرژی هسته‌ای را دنبال می‌کرد.

تصمیم ایالات متحده برای نابودی سه سایت تأسیسات هسته‌ای دفاعی ایران در ژوئن ۲۰۲۵ به نیابت از اسرائیل، اقدامی نادرست و غیرقانونی بود؛ زیرا ایران از سال ۱۹۵۸، یعنی یک سال پس از تأسیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، عضو این نهاد بوده و همچنان عضو آن است و از زمان عضویت تاکنون بدون نقض دستورالعمل‌های آن عمل کرده است.


    
Copyright 1998 - 2026 by IranANDWorld.Com. All rights reserved.